Hallo, ik ben Sofie.
En mijn weg is net zoals Unalome allesbehalve een rechte lijn.
Chaotisch soms. Met omwegen, scherpe bochten en nieuwe vertrekken. Maar altijd gedreven door passie.
​
Ik studeerde, werkte in communicatie, ondernam, reisde, begon opnieuw. Ik bouwde op en liet los wat niet meer klopte. Soms vanuit enthousiasme. Soms vanuit onrust. Soms gewoon omdat het tijd was.
Wie me kent, weet dat ik graag creëer, organiseer en verbind. Maar onderweg ontdekte ik dat echte groei niet zit in méér doen. Wel in vertragen.
In durven erkennen dat je koers mag veranderen — professioneel én persoonlijk — zonder dat dat een mislukking is.
Ik maakte keuzes die achteraf niet klopten. Probeerde dingen die anders uitdraaiden dan gedacht. En leerde dat je verder kan zonder spijt, zonder jezelf te blijven vastzetten in wat anders had gekund.
​
Dat zoeken, heroriënteren en opnieuw beginnen bleek geen fase. Het is mijn manier van leven geworden.
Ik ben mama van twee fantastische zonen, Mateo en Timo — twee nuchtere, energieke en creatieve jongens die me dagelijks leren relativeren.
Ze houden me met beide voeten op de grond wanneer ik weer een nieuw idee uitwerk, de living herinricht of besluit zelf een instrument te maken.
Unalome is geen eindpunt.
Het is een volgende beweging in mijn pad.
​
Volg Unalome
Er beweegt veel. In mijn leven. In mijn werk. In een huis dat langzaam wordt opengebroken.
Ik deel terwijl ik leef. Niet wanneer het af is. Niet wanneer het mooi afgerond kan worden. Maar in het midden.
Terwijl ik zelf nog zoek. Geen perfect verhaal, maar vol passie.