Unalome? Unalome is voor mij meer dan een naam.
Het is een symbool. Een herinnering. Een verhaal. De unalome verbeeldt het pad van een mens. Geen rechte lijn. Geen strak plan. Maar een weg met bochten, spiralen en onverwachte wendingen.
Met chaos, zoeken en twijfelen.
Daarna krijg je beweging, groei en bewustwording.
Bovenaan: helderheid. Niet omdat alles perfect wordt —
maar omdat jij dat niet meer hoeft te zijn.
Mijn tattoo herinnert me daar elke dag aan. Dat omwegen geen vergissingen zijn. Dat verandering geen falen is. Dat groei zelden netjes verloopt.
Daaruit is Unalome gegroeid. Niet als businessplan, maar als een plek die organisch vorm kreeg. Een plek waar ontmoeting centraal staat. Waar vragen mogen blijven bestaan. Waar processen niet worden geforceerd, maar ruimte krijgen.
Ik breng graag mensen samen.
In cirkels, ontmoetingen en uitwisseling.
En wanneer nodig begeleid ik individueel wie richting wil herbekijken of helderheid zoekt.
Geen grote beloftes.
Geen pasklare antwoorden.
Wel aandacht, betrokkenheid en eerlijk kijken naar wat klopt.
Unalome is geen eindpunt.
Het is een plek in beweging.
Ik heb op veel plekken in de wereld gewoond, met verschillende uitzichten en huizen. Maar wat een plek voor mij echt een thuis maakt, zit niet in perfecte afwerking. Het zit in sfeer. In aandacht. In wie de deur opent.
Nu krijg ik de kans om mijn eigen plek vorm te geven. Geen strak concept, geen perfecte ruimte — wel een huis met een hoek af. Letterlijk en figuurlijk. Een plek waar het chaotisch mag zijn. Waar niet alles af is. En dat ook niet hoeft.
Het wordt een mix van oud en nieuw. Tweedehandsvondsten naast iets dat net is ontstaan. Een stoel met een verhaal. Een tafel waar gedeeld wordt.
Ik wil een ruimte creëren waar je graag naartoe komt.
En waar je bij het buitengaan net een beetje lichter en zachter voelt.
Deze plek leeft. Ze groeit.
En ik kijk ernaar uit je binnenkort te verwelkomen in mijn wereld.
Volg Unalome
Er beweegt veel. In mijn leven. In mijn werk. In een huis dat langzaam wordt opengebroken.
Ik deel terwijl ik leef. Niet wanneer het af is. Niet wanneer het mooi afgerond kan worden. Maar in het midden.
Terwijl ik zelf nog zoek. Geen perfect verhaal, maar vol passie.