Gedachten zijn krachten

Mijn papa zei vroeger heel vaak dezelfde zin. Eentje die hij zelfst uitgeprint op het raam van zijn atelier hing. "Gedachten zijn krachten."

Als kind snapte ik niet de volledige betekenis. Maar de laatste maanden moet ik er opvallend vaak aan denken. Niet op een zweverige manier. Gewoon... in het dagelijkse leven. Want waar gaat mijn aandacht naartoe?

Dat is eigenlijk de vraag.

Als ik de hele dag denk: dit gaat nooit lukken, ik ga tijd tekort hebben, de verbouwingen geraken nooit af ... Dan gaat er sowieso iets mislopen. ... dan lijkt het alsof ik die dag ook helemaal vanuit die spanning beleef.

Ik merk dat ik anders naar situaties kijk. Dat ik vooral zie wat nog niet lukt. En dat kleine dingen plots veel groter aanvoelen. Niet omdat het leven mij wil pesten. Maar omdat mijn blik veel smaller wordt.

Ik zie minder mogelijkheden.

Minder oplossingen.

Minder toevalligheden die misschien helemaal geen toevalligheden zijn.

Maar vooral merk ik dat omgekeerd ook echt helemaal waar is. En dat is de voorbije weken met de verbouwingen ook echt gelukt!

Wanneer ik denk: het komt wel goed, we vinden wel een oplossing. Die verbouwingen raken echt af ... dan verandert er ook iets. Dan lukt het wel, zie ik mogelijkheden, en geraken de dingen ook echt af!

Door mijn gedachten te focussen op het positieve en op een positieve uitkomst, zie ik kansen die ik anders misschien gewoon voorbijgelopen was. Gedachten gaan niet alles magisch oplossen. Maar wel dat ze mee bepalen waar mijn aandacht naartoe gaat.

Ik geloof dat de energie waarmee je door het leven gaat mensen, kansen en toevalligheden lijkt samen te brengen die daarbij passen.

Bon. Snelle woensdagse hersenspinsels. En één ding weet ik nu al zeker... Die zin krijgt binnenkort opnieuw een plaats. Hier in huis.