Unalome

Unalome.

Mensen vragen me soms waarom ik die naam gekozen heb. En eigenlijk is het antwoord heel eenvoudig. 

Omdat het symbool al jaren letterlijk op mijn arm staat. Niet omdat ik exact wist waar dit allemaal naartoe zou gaan. Maar omdat de betekenis van unalome me al heel lang raakt. 

Unalome staat symbool voor het pad van een mens. Niet als een mooie rechte lijn richting succes of perfectie. Maar als iets dat kronkelt. Beweegt. Vastloopt. Opnieuw begint. Twijfelt. Groeit.

Mijn tattoo herinnert me daar elke dag aan. Dat verandering geen falen is en dat zoeken ook een richting is.  En vooral dat de mooiste dingen vaak niet ontstaan vanuit controle, maar vanuit beweging.

Misschien vond ik de naam daarom ook nooit echt “mooi” alleen omwille van hoe hij klinkt. Maar vooral omdat ik mezelf er ergens in herken. In het zoeken en in de kronkels. In het telkens opnieuw richting proberen voelen. Geen perfecte lijn, maar een leven dat beweegt.